اكنون كه ديگر ، قيصر از ميان ما رفته هر كدام ما هر چه كاغذ و دفتر و كتاب داريم زير و رو مي كنيم تا شايد  اثري از او بيابيم . نه اينكه اثري در اين دفترها وكتاب ها نباشد. چراكه شعر قيصر در تمام زندگي ما ايراني ها - خواسته يا ناخواسته - راه يافته. اما به دنبال چيزهايي مي گرديم كه كمتر خوانده شده يا دست كم چيزهايي كه براي ديگران تازگي داشته باشد. فصلنامه شعر حوزه هنري پنج سال پيش (سال 1381 ) ويژه نامه قيصر امين پور منتشر كرد  كه شايد تنها ويژه نامه مكتوب در مورد قيصر باشد. من همان موقع آن را تهيه كرده و خوانده بودم و هميشه در جابجايي ها و مرتب كردن كاغذها به آن برمي خوردم و بي خيال بقيه كارها مي شدم و باز مي نشستم و چند صفحه اي از آن مي خواندم. دو سه روز قبل از انتشار خبر ناباورانه پركشيدن قيصر ، قصد داشتم مطالبي از اين ويژه نامه را براي همين سايت آماده كنم. اما زماني براي تايپ و بازنويسي دست نداد. تا سه شنبه صبح كه آن خبر ، روي سر ما آوار شد و هنوز ويژه نامه قيصر كنار كامپيوتر من ، در انتظار بود.