راحت تر بگم . بلانسبت گوگیجه می گرفتی اگه می خواستی همه نمایشگاه رو بگردی. روز آخر هم که تازه فهمیدم اون غرفه های نسبتا شیک بعضی ناشرای خارجی عمومی رو گذاشتن طبقه بالا. 

اما واقعن باید گفت که قسمت ناشرای دانشگاهی و فضایی که به اونا داده بودن افتضاح بود. اصلن یه وضعی که حالم داشت به هم می خورد.

این شبستان هم خوبیش این بود که ملت تو مسیر گشتن به هم نمی خوردن و کمی راحت تر می تونستن به کتاب بینی بپردازن. بعضی غرفه هاش هم طراحی خوبی داشت مثل : سروش - سوره مهر - ققنوس - امیرکبیر - صدرا - و ... غرفه روایت فتح هم که از نظر محتوایی برام حالب بود.

اگه با تدبیر بیشتری و با زمان بیشتری کار می کردن خیلی بهتر می شد. به هر حال یه دست نبود .بعضی جاهاش خیلی خوب و تمیز و بعضی جاهاش .... اما همین که از راننده و مسافرکشای بی انصاف نمایشگاه های قبلی تو چمران خبری نبود و ملت با خیال راحت تو گرده این قطارشهری سوارمی شدن جای خوشحالی داشت.

کتابایی که من خریدم . درصد زیادیش مال آقای رضا امیرخانی بود. همین سردبیر محترم سایت فرهنگی لوح خودمون!

از به  : پیشنهاد اول من برا خوندن کتابای امیرخانی . چون جمع و جورتره و سریع می شه خوند.

داستان سیستان  : اینو قبلن گرفته بودم. ولی خیلی باهاش حال کردیم با اون قلمی که مصخوص خود امیرخانیه.

ناصرارمنی : چند تا داستان کوتاه که بعضیاش جالبه . البته هنو همشو نخوندم .

ارمیا : رمان با موضوع دفاع مقدس

و پیشنهاد دیگه به علاقمندان رمان   کتاب معروف او با نام " من او " و من چون این کتاب گرون بود نخریدم . فقط همین! کتابی که با اون رضا امیرخانی شد رضا امیرخانی.

یکی از وجوه مشترک کتابای امیرخانی طراحی جلدشونه که استاد عزیزم استاد حمید عجمی کار کرده.

یه کتاب هم از محمدکاظم کاظمی از غرفه هموطناش یعنی غرفه افغانستان خریدم به نام "همزبانی و بی زبانی " . اون کتابی هم که گفتم خیلی گشتم دنبال غرفه ش تا یداش کنم . کتاب " گریه های امپراتور: فاضل (ابوالفضل) نظری بود. ولی به نظر من کسی که به طرح جلد کتاباش اهمیت نده نمی تونه آدم موفقی باشه. و اینو هم بگم : آقای نظری ! اونی که به خاطر اعتراض به جلد بی کلاس کتاب اقلیتتون اونو نخرید من بودم!  بله...!

به هر حال این جوری بود. آها یادم افتاد کلی لوح فشرده هم امسال خریدم.

آلبا  کار گروه موسیقی نور با سرپرستی برادر کریستف رضاعی . کار جالبی بود ترکیبی از موسیقی قدیم اروپایی که عمدتا موسیقی مذهبی و کلیسایی سده های گذشته اروپا بود با موسیقی کلامی کردی با صدای مصطفی محمودی و موسیقی ایرانی خودمون و بعضی جاهاش هم موسیقی محلی مثل موسیقی لری . کار خوبی که امیدوارم هرچه زودتر به صورت تصویری هم منتشر بشه. اما کاش حالا که موسیقی مذهبی اروپا استفاده شده با این صراحت . برا تلفیقش متون و اشعاری از خودمون با صراحت بیشتری در مورد مذهب و آیین و دین خودمون هم استفاده می شد . هرچند این موضوع از ارزش کار گروه کم نمی کنه. اما از نظر محتوایی شاید بیشتر همخونی داشته باشه.

البته نمی دونم که آقای رضاعی عزیز ! که با این علاقه به فرهنگ اصیل ایرانی کار می کنن شاید خودشون مسلمون نباشن و اصلا مسیحی باشن که اگه این جور باشه که جای خرده گیری نیست.

ایشالا سر یه فرصت دیگه کامل ترش می کنم این بحثو.

کار مستند حسین دهباشی رو با نام " چشم های شیشه ای " هم گرفتم و یه سی دی شامل  چند تا کلیپ و مستند از جنگ ۳۳ روزه حزب الله همیشه پیروز با غده سرطانی زمین.

ایضاْ سی دی صوتی "به تماشای آب های سپید" برادر حسین علیزاده با همراهی "ژیوان گاسپاریان" که استاد دودوک هستن.

مدتیه هم سخت افتادم تو کار موسیقی بختیاری و اشعار زیبا و الحان قشنگ اون . که البته همشو مدیون صدای زیبای مسعود بختیاری هستم.

" آستاره صووه بگوین تندی پاته وردار    تا که تیغشتت بنه تش به کار شوگار "

... نه مث اینکه خیلی حرف دارم . یه نفسی تازه کنم . دوباره میام خدمتتون. امروز جزو معدود جمعه هایی که از ساعت ۵ صب بیدار شدمو با سرحالی تمام دارم مث یه بچه آدم وبلاگ پرکنی می کنم.

فعلاْ....