بر جاده هاي يخ زده ي ترديد ،

در روزگار آهن و خشم و خون ،

در سال هاي منجمد اکنون،

    آهنگ نام توست

               که چون خورشيدپاره اي

               در قلب از تپش ايستاده ي زمان

               جوشش و خروش جاري مي کند.

نام تو هستي را به دو نيم قسمت مي کند:

                                   نيمي سبز ، نيمي سرخ

                                   نيمي خون ، نيمي شمشير

آزادگي بر مدار خون جاري تو مي چرخد*

همان خوني

          که قرن هاست

          در رگ تاريخ

                         پيغام جاوداگي ات را

                         بر دل جويندگان حقيقت

  - چون آيه هاي مقدس خدا -

                                                                                 نازل مي کند.

اينک،

در همهمه ي حيرت و بي کسي

        دستان تهي مانده ي ما را

                         از دامان بلند نگاهت

                                          کوتاه مکن ،

                                                   يا حسين!

* زنده یاد حسن حسینی : ... برمدار خون دنباله دار تو احساس می شود.

( اشتباه نشه . شعر بالا مال خودمه ! خوشتون اومد برا ما هم یه فاتحه بخونین!)