|
یادداشت های اسماعیل غلامی حاجی آبادی
|

سابقه کل کشورهای حاشیه جنوبی خلیج فارس به اندازه قدمت میدان توپخانه تهران نیست. چنارهای خیابان ولیعصر با آن قامت برافراشته ، بیش ازکل کشورهای حاشیه جنوبی خلیج فارس سن و سال دارند.
از این جماعتی که هنوز هویتشان سه رقمی نشده داعیه ارضی و تاریخی شنیدن، آنهم با
ملت وکشوری که چند هزار برابر آنان هویت و تاریخ و گذشته دارد، از جمله نوادری است
که تنها در این منطقه می توان سراغ گرفت.
تمام کشورهای جنوبی خلیج فارس یا زمانی جزو خاک ایران بوده اند یا امپراطوری
عثمانی.
پس ازفروپاشی عثمانی در جنگ جهانی اول همه آن مناطق بلا استثنا ، بدون هیچ
استقلالی، تحت الحمایه انگلیس بودند تا اینکه آرام آرام سر بر آوردند.
بزرگترینشان عربستان در سال 1307 خورشیدی تشکیل شد یعنی تازه 82 ساله شده . پس از
او کویت درحول وحوش سال 1342 توسط سازمان ملل به رسمیت شناخته شد، یعنی 47 سال دارد
ومابقی یعنی امارات، بحرین و قطر از سال 48- 49 به بعد، زمانی که قرارشد انگلیس
نیروهایش را ازمنطقه خارج کند، اعلام استقلال کردند.
با این اوصاف سوال این است چگونه کشوری مانند امارات که هنوز نیم قرن عمرندارد می
تواند با کشوری که چند هزارسال تاریخ وتمدن دارد ادعای ارضی داشته باشد؟!
منبع: عصرایران
arabian gulf - arabian gulf - arabian-gulf - arabian gulf-arabian gulf - arabian gulf - arabian-gulf - arabian gulf - arabian gulf - arabian gulf - arabian-gulf - arabian gulf
----------------------------