و یکی گفت ...

سرنوشتت، بی بادبان در دریای عشق راندن است

و سراسر کتاب زندگی ات کتابی ست از
اشک

و تو گرفتاردر میان آب و آتش

با وجود تمامی سوزش ها

و با وجود تمامی پی آمدها

و با وجود اندوهی که ماندگار است در شب و روز

و با وجود باد، گردباد و هوای بارانی

پسرم، پسرم عشق بر جای می ماند

پسرم، پسرم عشق بر جای می ماند

در زندگی ات زنی است با چشمانی شکوهمند

لبانش چون خوشه ی انگور

و خنده اش نغمه ی مهربانی

موی پریشان او چون مجنون به اکناف دنیا سفرمی کند

پسرم زنی را اختیار کرده ای که قلب دنیا
دوستدار اوست

اما آسمان تو بارانی ست و راه تو بسته ی بسته

و محبوبه ی قلب تو در کاخی که نگاهبانی دارد
در خواب است

هر آن که بخواهد به منزلگاهش وارد شود و هر آن که به
خواستگاری اش برود

هر آن که از پرچین باغش بگذرد

و گره ی گیسوانش را بگشاید

پسرم، ناپدید می شود ناپدید ناپدید

پسرم

پسرم به زودی در همه جا به جستجوی او
خواهی پرداخت

از موج دریا و کرانه ها سراغش را می گیری

و در می نوردی و می پیمایی دریاها و دریاها را

و اشک های تو رود ها را لبریز خواهد کرد

و غمت چون فزونی می یابد درختان سر بر می
کشند

پسرم اما روزی بازخواهی گشت، نومید و تن خسته

و آن زمان از پس گذار عمر خواهی دانست

که در تمام زندگی به دنبال رشته ای از دود بوده ای

پسرم معشوقه ی دلت نه وطنی دارد،
نه زمینی و نه نشانی

واه چه دشوار است پسرم عشق تو به زنی
که او را نام و نشانی نیست

پسرم پسرم


***