این کتاب حکایت نویسنده است که با مقدمه ای زیبا تصمیم می گیرد برای دومین بار عازم مکه شود. در این سفر حاج خانم نیز ایشان را همراهی می کند و باقی ماجرا... نوشته ها در نهایت سادگی و صداقت باطن نوشته شده اند. و این مرد باصفا ٬ آن چه را که در دل داشته  نوشته. گذشته از بعضی اظهار نظرها و بیان عقایدی که در لابلای مطالب آورده اند مخصوصا بحث شیعه و سنی وجاهای دیگر واقعا نثری بسیار جذاب دارد این کتاب. و حس حاکم بر آن را اگر درک کنی واقعا از ته دل می خندی! البته خب با توجه شرایط آن موقع و جو حاکم بر دوره  نگارش کتاب چیز غیر منطقی و بی ربطی در آن یافت نمی شود. به علاوه اگر شخصیت نویسنده را به عنوان شخصی بی طرف و صاف و صادق به متن اضافه کنیم. خاطره خوبی بود این کتاب. متنی پر از ضرب المثل ها و اصطلاح ها و داستان های کوتاه و خواندنی. حکایت سفر زنده یاد جعفر شهری به خانه خدا در فروردین ۱۳۵۴ شمسی !

 مطلبی درباره مرحوم جعفر شهری در همشهری ۶/۹/۸۲ یادی از شهری

" ... مسافرهای ما یک مشت پیر پاتال شاخ شکسته سم ساییده  بودند که آدم دلش آشوب می شد نگاه تو صورتشان بکند . .. مردم قافله و همسفر پیدا می کنند ما هم قافله و همسفر پیدا کرده ایم ! ... "

"... به قول معروف اگر حاجی هم بود حاجی های قدیم . هر گر و گوری ای که توانسته هفت هشت هزار تومان دست و پا کند به چشم همچشمی های خاله خانم باجی هایش راه افتاده و بدتر از آنها آنهایی که خیال می کنی سیدملک خاتون می خواسته اند بروند . یک مشت بچه جغل بغل را هم به دنبال خود راه انداخته اسباب دردسر مردم را فراهم می کنند. بچه زخم و زیلی ٬ بچه دماغی ٬ بعضی هاشان درست مثل کاظم روزنامه فروش مرحوم که همیشه هفت هشت تا بچه کور و کچل را دنبال خودش راه مینداخت ٬ بعضی هاشان هم که خیال می کنی ته آسمان سوراخ شده همین بچه آن ها افتاده است . و از مکه این فهم و شعور را با خودشان آورده اند که نرسیده ٬ هر جا که پیاده می شوند مثل قحطی زده ها که به انبار جو و گندم هجوم ببرند هجوم به بازار و دکان های آن ببرند و جل و بنجل های عرب ها را یک لا ده لا پول داده ٬ بخرند ... "