تبليغاتX
و یکی گفت: راهی را برویم که حتما برسیم - فرصت بدرود -قیصرامین پور
یادداشت های اسماعیل غلامی حاجی آبادی

سهیل محمودی ( سیدحسن ثابت محمودی ) در برنامه با کاروان شعر و موسیقی ، سال ها پیش نقل می کرد که در جلسات دوستانه با دوستان شاعر، شبی دور هم بودیم. محمد اصفهانی آمد ، آن روزها هنوز کسی محمد اصفهانی را نمی شناخت . پیش ما آمد و گفت یک ملودی ساخته ام برای وداع حضرت زینب با امام حسین – علیه السلام - و آن را با کیبورد ، خودش زده بود و ضبط کرده بود. موسیقی ساخته محمد اصفهانی را شنیدیم. بیش تر دوستان بودند. اما همه به اتفاق گفتند که با این مضامین و این حال و هوا ، این کار راست کار قیصر است. و نظر همه این بود که قیصر امین پور بر روی آن کلام بگذارند.

... چنین هم شد...

و فرصت بدرود که شعرش را قیصر گفته بود ، شد اولین کار محمد اصفهانی که در رادیو تلویزیون پخش شد.

 

  

دل آسمان خون چکان شد از این غم

زمین یک سر آتش فشان شد از این غم

 

نه فرصت که پیراهن تو ببویم

نه مرهم که بر دل گذارم

 

نه مهلت که در ماتم تو بمویم

نه رخصت که شیون برآرم

***

ادامه مطلب...

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه 8 آذر1386ساعت 11:33  توسط اسماعيل غلامي حاجی آبادی  |