تبليغاتX
و یکی گفت: راهی را برویم که حتما برسیم - بهارا! بهارا ! بهانه مگیر - یادی از نیلوفرانه
یادداشت های اسماعیل غلامی حاجی آبادی

 نیلوفرانه یک اتفاق بود در سال های اخیر. مجموعه ای که تا هنوز هم زمزمه روزانه خیلی از ماست. ترکیبی بی نظیر از اساتید موسیقی و شعر که در نهایت خلوص ، به قول محمدعلی چاووشی ( تهیه کننده اثر ) به عنوان یک کار موسیقیایی توحیدی عرضه شد و تا مدت ها در صدر فروش آثار موسیقی بود. صدای لطیف علیرضا افتخاری که من از او به عنوان بازیگر صدا یاد می کنم ( شاید در فرصتی دیگر در این مورد چیزکی بنویسم) ، جلال ذوالفنون ، مرد خوش مشرب اهل دل و استاد نوازنده و صاحب سبک سه تار ، عباس خوشدل آهنگ ساز اثر و ... اما آن چه که به این موسیقی روح بخشیده کلام است. کلام این مجموعه به تمامی از قیصر بود. دکتر قیصر امین پور که حالا باید بگوییم : زنده یاد قیصر امین پور

 

با مرور کلام نیلوفرانه ، خاطرات سال های نه چندان دورمان را با آن احساس مشترک ، به یاد می آوریم. یاد شاعر عاشقانه ها چون جاودانگی این اثر هماره پرفروغ باد!

 

خدایا! خدایا ! یگانه تویی

همه گریه ها را بهانه تویی

 

نگارا نگارا ! تو باغی ، بهاری

دل ساده ام را تو نقش و نگاری

ادامه مطلب...

+ نوشته شده در  پنجشنبه 8 آذر1386ساعت 11:31  توسط اسماعيل غلامي حاجی آبادی  |