| تبليغات | X |
|
یادداشت های اسماعیل غلامی حاجی آبادی
|
خوشا موجی تشنه طوفان
سرکش و جوشان
که می نالد
ز خود غافل
سپرده دل به دریاها
من همان موجم
تو همان طوفان
خوشا برگی تشنه باران
سرخوش و خندان
که می بالد
ز خاک و گل
سپرده سر به رویاها
من همان برگم
تو همان باران
***
زشوق تو مستم خرابم خرابم
ز خود در هوایت تهی چون حبابم
اگر بی تو باشم چو نقشی بر آبم
سراسر بیابان سراپا سرابم
چو نیلوفر در تو می پیچم
بی تو من هیچم!
