و یکی گفت ...

لدی الورود استاد انتظامی پدر ( عزت الله انتظامی ) را می بینم که با همان سرزندگی همیشگی باز هم دارد با کسی حرف می زند. مرد جوانی در کنار استاد می ایستد و می گوید : راحله خانم! و او گوشی موبایلش را تنظیم می کند تا از همسرش که با افتخار در کنار آقای بازیگر ایستاده عکس بگیرد. استاد هم دعا می کند که : ایشالا همیشه دلتون شاد باشه و لبتون خندون!

قصد ورود به تالار را دارم که استاد راه می افتد و من به رسم ادب پشت سر ایشان وارد می شوم. در لابی ُ تابلوهای نقاشی خط با موضوع بسم الله چیده اند.

خانم و آقایی روی یک میز کوچک شیشه ای دارند سی دی های آثار مجید انتظامی را می چینند... علاوه بر آثار مجید انتظامی ، کانی سپی گروه کامکارها ، بهیگ زنده یاد مسعود بختیاری ، دلاویزترین استاد محمد نوری و سوگواران خموش علیرضا فربانی هم دیده می شوند. 

پوستری دیگر از محصولات نی داوود توجهم را به خود جلب می کند . چیزی که شاید بیش از 6 سال است دنبال آن می گردم. سمفونی فلک الافلاک کامبیز روشن روان. ( واقعا چه جاهایی رو که به خاطر این اثر نگشته ام توی این سال ها ) از متصدی می پرسم که خودش از پخش کننده هاست و به ش می آید از نی داوودی ها باشد، می گوید کاست آن منتشر شده و تا 15-20 روز دیگر هم اگر حمایت بشویم سی دی آن را منتشر می کنیم. مریم مقدس هم در همین حول و حوش منتشر می شود. تازه علاوه بر آثاری که قبلا نی داوود اعلام کرده بود ( روز واقعه ، آژانس شیشه ای ، بوی پیراهن یوسف ، از کرخه تا راین ، جایی برای زندگی و مریم مقدس ) 6 اثر دیگر هم قرار است منتشر شود . مثل دیوانه ای از قفس پرید.

از عوامل برنامه فقط علی تفرشی را می بینم که با لباس همیشگی اش در حال تردد است : یک دست مشکی. از قبل مطمئن بودم در قطعه بوی پیراهن یوسف ، ناله های او را خواهیم شنید.

زنگ سالن ساعت 20:42 نواخته می شود و صدای بعضی سازها مثل ترومپت و ویولن از پشت پرده شنیده می شود که دارند کوک می شوند.

... نوازندگان با تشویق حضار وارد می شوند و  ساعت دقیقا 21 است. پیشقراول گروه ، چون همیشه ، ارسلان کامکار عزیز است. استقبال عالی است. طبق صحبت هایی که از کناری ها می شنوم پشت درها هم غلغله و دعواست! از الان پیداست که شاهد یکی از اجراهای به یادماندنی خواهیم بود. استقبال ، اصلا با اجرای سمفونی ایثار سال 1385 قابل مقایسه نیست. البته یادم هست که همان سال گذشته که از مسوولین برنامه ( بنیاد شهید ) پرسیدم ، ضعف اطلاع رسانی را دلیل استقبال کم اعلام کردند. اما نمی دانم امسال ایثار چگونه اجرا شد. حداقلش این است که امسال حضور محمود احمدی نژاد و برخی از وزرا روحیه بخش بود.

ساعت 21:4 دقیقه گروه کر وارد می شوند و صدای کوک اصلی سازها همزمان بلند می شود ، روی نت سل.

چراغهای سالن راس 21:08 خاموش می شود و مجیدخان وارد می شود با همان شور همیشگی . بعد از کلی احساسات ،همه خاموش می شوند. مهتاب نصیرپور که وارد می شود رسما برنامه آغاز می شود. با صدایی که در سالن می پیچد : " کیست که مرا یاری کند؟ "

22:43 اجرا خاتمه می پذیرد و حسین پارسایی و حسین مسافر آستانه ،  نادر رجب پور ، رهبر گروه کر و مهتاب نصیرپور کنار انتظامی روی سن می آیند و به احساسات حاضرین پاسخ می دهند.

بخش پایانی سمفونی خرمشهر بار دیگر با شوری وصف ناپذیر که حرکات پراحساس رهبر ارکستر ( مجید انتظامی ) و صدای دف و دمام شور آن را دوچندان کرده باردیگر اجرا می شود.

جای همه خالی ! مدت ها بود گریه نکرده بودم...